Додека албанските романи се пишуваа на „посакуван“ начин (како што сакаше Партијата), Исмаил Кадаре пишуваше романи на демонстративен, но субјективен начин. Во овој план треба да се сфати дека тој никогаш не бил писател дисидент, без разлика на евентуалните елементи на дисиденција, туку бил писател кој видел ...