Што ако среќата има помалку врска со парите, успехот и добрите околности, туку повеќе со начинот на кој живееме? Пред повеќе од 2.000 години, грчкиот филозоф Сократ се залагал токму за таква идеја. За него среќата не беше минливо расположение или награда што доаѓа кога ќе постигнеме се што сакаме, туку последица на животот во кој човекот знае што е навистина вредно.