Με το «Bunker», ο Φλοριάν Ζελέρ αποδεικνύει για ακόμα μία φορά ότι το πραγματικό σημείο καμπής στον κινηματογράφο δεν βρίσκεται στα σκηνικά ή την πλοκή, αλλά στην ωμή αλήθεια που αναλύεται όταν η κάμερα εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις